اتل متل یه بابا .......

 اتل متل یه بابا   که اون قدیم قدیما        حسرتشو می خوردن  تمامی بچه ها

اتل متل یه دختر           دردونه باباش بود            بابا هرجا که می رفت

دخترش هم باهاش بود    اون عاشق بابا بود،        بابا عاشق اون بود

به گفته بچه ها:          بابا چه مهربون بود            یه روز آفتابی

بابا تنها گذاشتش      عازم جبهه ها شد                  دخترو جا گذاشتش

چه روزای سختی بود        اون روزای جدایی       چه سالهای بدی بود

ایام بی بابایی                    چه لحظه سختی بود         اون لحظه رفتنش

ولی بدتر ازاون بود              لحظه برگشتنش          هنوز یادش نرفته

نشون به اون نشونه            اون که خودش رفته بود      آوردنش به خونه

زهرا به او سلام کرد            بابا فقط نگاش کرد       ادای احترام کرد

بابا فقط نگاش کرد          خاک کفش بابا را        سرمه توچشاش کرد

بابا جونو بغل زد             بابا فقط نگاش کرد     زهرا براش زبون ریخت

دو صد دفعه صداش کرد   پیش چشاش ضجه زد   بابا فقط نگاش کرد

اتل متل یه بابا      یه مرد بی ادعا           براش دل می سوزونن

تمامی بچه ها

زهرا به فکرباباست             بابا توفکر زهرا             گاهی به فکر دیروز

گاهی به فکر فردا      هر روز می گفت که خیلی    براش آروز داره

ولی حالا دخترش           زیرش ، لگن می ذاره                 یه روز می گفت : دوست د ارم

عروسیتو ببینم            ولی حالا دخترش           می گه به پات می شینم

می گفت : برات بهترین        عروسی رو می گیرم      ولی حالا می شنوه

تا خوب نشی نمی رم            وقت غذا که میشه         سرنگ را بر می داره

یک زرده تخم مرغ          توی سرنگ می ذاره      گوشه ی لپ بابا

سرنگ رو می فشاره          برای اشک چشمش     هی بهونه میاره

عضه نخوره بابا جون             اشکم مال پیازه       بابا با چشماش میگه :

خدا برات بسازه           هر شب وقتی بابا رو    می خوابونه توی جاش

با کلی اندوه و غم             می ره سرکتاباش            " حافظ" رو برمی داره

راه گلوش می گیره             قسم می ده حافظو       " خواجه ! " بابام نمیره

دو چشمشو می بنده           خدا خدا  می کنه             با آهی از ته دل

حافظو وا می کنه                 فال و شاهد فالو             به یک نظر می بینه

نمی خونه ، چرا که           هر شب جواب همینه      اون شب که از خستگی

گرسنه خوابیده بود           نیمه ی شب  ، چه خواب     قشنگی رو دیده بود

تو خواب دیدش تو یک باغ          تو یک باغ پر از گل    پر از گل و شقایق

میون رودی بزرگ           نشسته بود تو قایق          یه خرده اون طرف تر

میان دشت و صحرا               جایی از اینجا بهتر ...         بابا سوار اسبه

مگه میشه محاله ...              بابا به آسمون رفت

تا پشت یک در رسید....

بهزاد سپهر

 

/ 7 نظر / 4 بازدید
منی که اهل رفتنم

یه دردهایی تو زندگی هست که من خیلی وقتها بهش فکر نمی کنم. اما هست. اما دردناکه. دلم گرفت

ابوذر اکبری

این همه ساز یه روز با همه دوری و سوز با همه تک بودن تو هزار حرف هنوز از تو باز می خونن از تو ای مامِ وطن از تو تا اون سرِ شب بی قرارِ خونن همنوا با دلِ تنگ همصدا یک آهنگ از سقوطِ شب میگن از یه صبحِ هفت رنگ با خیالای قشنگ با نگاهای یه رنگ [دست][گل][لبخند]

كوچه مهتاب... كوچه گرد

سلام! [گل] خيلي شعر زيبايي بود! با وجود اينكه قبلا هم خونده بودمش ولي بازم خط به خطش رو خوندم! ...

زینب

سلام. خیلی غم انگیز بود. من که گریه ام گرفت. خدا رو شکر که باباجون من سالم سالم از جبهه برگشت. خیلی دوستش دارم.

خادمین خدیجه کبری

با سلام [گل] علت اینکه خداوند را می خوانیم و اجابت نمی شود در چیست؟ [گل] ابراهیم ادهم اینگونه جواب می دهد: ........... [گل] وبلاگ خدیجه کبری س به روز شد. حضور پر مهر شما با عث سرور است. [گل] یا حق [گل] [گل] [گل] [گل] [گل] [گل]

ربانی

دل کندن از عزیز دردانه بسیار سخت است ! ولی گاهی این هدف است که سختی راشیرین می کند! اما گاهی خود این هدف بازیچه دست دوستان جاهل یا خصمان عدو میگردد که نتیجه یا دوستی خاله خرسه میشود یا نیش عقرب بی کینه ! و تعارض ایجاد شده برای دخترک دردانه حس بی کسی و ....هبوط!

آتریسا

سلام دوبار خوندمش و هر دو بار هم گریستم... اولی بخاطر زهرا ..و دومی بخاطر خودم[گل]