همه چیز ارزان می شود شک نکنید

فردا بیا برات یه کاری می کنم!! معلوم نیست آن فردا کی می رسد؟!!
قطع کن بهت یه ربع دیگه زنگ می زنم! ای خدا آن یک ربع دیگر کی می رسد!!
قول میدم سر فلان ساعت سر قرار بیایم! اما امان از بدقولی و عدم وفای به عهدهایمان

موقع انتخابات چه قدر از کاندیدهای محترم قول هایی شنیده ایم که بعداً فراموش کرده اند؟!
چه قدر شده که فلان مسئول یا وزیر می گوید فلان چیز ارزان می شود اما خبری نمی شود که هیچ، تازه گران تر هم می شود!!

نامزد نمایندگی مجلس هزار شعار می دهد ولی دریغ از برآورده کردن حتی یکی از آنها!
فلان پیمانکار قول می دهد ساختمانی را 6 ماهه بسازد ولی با همان مدت تأخیر کارش را تحویل می دهد.
چه قدر شده با خودمان و خدای خودمان قول و قرارهایی گذاشته ایم و زیرش زده ایم و انگار نه انگار کرده ایم!!
چقدر بدقولی بد است. در هر صنفی که باشی، بی سواد یا با سواد باید خوش قول باشیم. تا موقعی که مطمئن نیستیم که می توانیم کاری را انجام دهیم، قول ندهیم! اصلاً قول دادن هایمان را کم کنیم!

انگار فراموش کرده ایم که وفای به عهد و خوش قول بودن از مهمات دین و عقبات پل صراط است؛ بالاتر از آن اینکه خوش قول بودن آنقدر اهمیت دارد که مذهبی و ملی و عوام نمی توانند منکر اهمیت آن باشند، وفای به عهد از نشانه های مردانگی و حتی انسان بودن است و کسی که معروف به بدقولی است شخصیت قابل احترامی بین اطرافیان نخواهد داشت.
انگار که گویی قول دادن وسیله ای شده است برای فریب دادن دیگران تا به اهدافمان برسیم! و اصلاً هم نگران نیستیم که با هر بدقولی چه بر سر زندگی و آبروی دیگران و دین و دنیا و حیثیت خودمان می آوریم.
جالب است که با این همه بدقولی، کسی درس عبرت هم نمی گیرد و همه روی قول های دیگران حساب باز می کنیم و هیچ کسی هم از بد عهدی خودش معذرت نمی خواهد، تازه همه از هم طلبکاریم!!!

حتی رییس یک قوه, مشکلات را گردن رییس یک قوه ی دیگر می اندازد، تا خیال همه راحت باشد که این مسئله کاملاً فراگیر و در سطح ملی در حال ادامه است.

من الْمۆْمنین رجالٌ صدقوا ما عاهدوا الله علیْه فمنْهمْ منْ قضى‏ نحْبه و منْهمْ منْ ینْتظر و ما بدلوا تبْدیلاً

احزاب/ 23: از مومنین مردانی هستند که صادقانه به آنچه با خدا عهد کرده بودند وفا کردند.

خاتمه سخن را با کلامی از امیر مۆمنان به پیان می بریم: امام علی - علیه السلام - (خطاب به مالک اشتر) فرمود:

ای مالک! هرگاه میان خود و دشمنت عهد و پیمانی بستی به آن وفادار باش. چرا که هیچ چیز از واجبات خدا همانند وفای به عهد نیست که مردم با تمامی اختلاف خواسته ها و پراکندگی اندیشه هایشان بر آن اتفاق نظر داشته باشند و نزدشان بزرگ باشد. (نهج البلاغه، نامه 53)

خلاصه آنکه: ای کاش به آنچه می گفتیم عمل می کردیم.

  منبع : تبیان

/ 0 نظر / 14 بازدید